• final sınavı rezilliği

    ben bir üniversite öğrencisiyim, okulum uzaktan eğitime geçtiğinden beri; canlı derslere girmekte sorun yaşadık bakıma alındı günlerce, sonra vize zamanı geldi test yapıldı sistem kaldırırmayınca sınav ertelendi ve yine bakıma alındı. şuanda derslere vs. girmekte sorun yaşamıyoruz ama bugün bir final sınavına girdim, giremedim daha doğrusu sistem bu sayfa çalışmıyor diye hata verdi, sonra gizli sekmeden girdim girdi bu seferde şifreyi kabul etmeyip durdu. olanlar oldu sınava çok kısa bir zaman kala girebildim. hocaya mail attım, bütünlemeye kaldığımı, bir şey yapamayacağını söyledi.

    yazıklar olsun, bıktım hepinizden...

  • sözde uzaktan eğitim yapıyorlar fakat öğrenciler mağdur oluyor. yapamayacaksanız, sisteminiz berbatsa uzaktan eğitime geçmeyin bu kadar basit

  • salgın boyunca ekonomik zorluklarla mücadele ettik. acaba virüse yakalandım mı endişesi ile yaşadık. psikolojik olarak bittik. bütün bunların üstüne aptal gibi sınavlarla boğuşmak zorunda bırakıldık. online sınavları kasten zorlaştıran hocaların ve okul idarecilerinin bir gün aynı duruma düşmesini umut ediyorum.

  • benim ablamda sınavlarda aynı sorun ile karşılaştı rezillik ya

  • bir nesil göz göre göre tükeniyor, tüketiliyor ve gören kimse olmuyor! bu günlerin sonuçlarıyla belki şimdi değil ama rezil yarınlarda yüzleşeceğiz.

  • sınavlar örgün eğitime kıyasla çok daha zor ve zaman sıkıntısı yaşıyorum. artık bitsin sınav haftası hayatımın en kötü iki haftasını geçirdim. kabus gibiyidi.

  • sistem yok gerekli internet altyapısı yok düzen yok, üniversitelerimiz yetersiz maalesef, durumlara çok üzüldüm umarım tüm üniversiteli arkadaşlarımız bu süreci en güzel şekilde atlatır

  • internetinde kopmaların yaşandığını ve bu nedenle ders veya sınav esnasında sıkıntı çekebileceğini söyleyen öğrenciye ne yapıp edip internete ulaşması gerektiğini söyleyen hocamızın olduğunu gördüğüm için şaşırmadığım bir olay. öğrenci dostu değil öğrenci düşmanı hareketler yapıyor bazı hocalar.

  • bizim hocalar bu konuda bayağı iyi demek ki. mesela not alma teknikleri dersinin sınavı video şeklinde olacak:
    1-)hoca sisteme video yükleyecek.
    2-)öğrenci kişi videoyu izleyip konuşmayı not alacak.
    3-)kaydı başlatıp kameraya karşı alınan not okunacak.
    4-)teams'e yüklenecek.
    sınav süresi 24 saat.

  • başka ülkede yaşayamam zaten

  • bizim okulun sitesi normal sınav zamanlarında bile not girme ya da kayıt aşamalarında bile çöküyordu. bu uzaktan eğitim sürecinde cidden zorlandık. sürekli bakım var ya da güncelleme var diye sisteme giriş yapamıyoruz. notlar normalde geçen hafta girilmeliydi ama daha sınavlarımız yeni okunuyor. bu dönemde yazılımcıların önemini daha iyi anlamış olduk.

  • benim okuduğum üniversitede sistemi gayet güzel yapmışlar bu zaman kadar sorun yaşamadım çok şükür.

  • başlığı açan benim, şimdi bugün itibariyle serinin ikincisi yaşandı. hoca final sınavında 6 klasik soru sormuş ve sorulara fotoğraflar eklemiş lakin 4. soruya fotoğraf koymayı unutmuş. sorulara geri dönüş olmamasını katmıyorum ( daha önce baya bir sınav olduk bildiğiniz üzere ve böyle bir şey yapılmamıştı kimimiz sorulara bakmak için geçmiş... en azından bizi bilgilendirebilirdi ama bunu geçiyorum hakkıdır ). tüm sınıf hocaya mail atınca hoca bizi engellemiş. bir arkadaşımıza verdiği yanıt: ''arkadaslar serap hocaya sordum aldığım cevap şu ''sınavın tekrarı yapılamaz sınavlar okunur butte kalanlar öyle belli olur'' dedi bilginiz olsun''

    insan muamelesi görmüyoruz. haram ediyorum.

  • 10/10 rezalet.yazar arkadaşa geçmiş olsun.

  • samimi söylüyorum ; bu sorunları sıralayıp , yine umrunda olmazsa küfür ederim. diyecektim ki yapamam. okuldan atılmakla kalsa iyi de başka okula da giremezsiniz.

    zaten aile evindeyiz , annem yanımda dizi izlerken ben çekyatta proje çizmeye çalışıyorum. bir de üstüne aile de yavaştan istemiyor artık evde. oda kapanmış.

    yetmedi istemediğim bölümü bitiriyorum. tabi bütün bunların yanında sadece dersine çalışmak yetmiyor efenim , bir de hocanın tribi..

    yetmediii. belki de bu yazdıklarımın dert olmasının sebebi mezun olunca kesinlikle bölümümle alaklı birşey yapmayı aklımdan bile geçirmemem. yoksa bir ideal uruna gitseydim hocalarla arkadaş bile olurdum.

    yemişim dersini ya.

    anne - baba olmasa zaten;
    1- ilk sene tercih yapmazdım ,
    2- idealim 4 senede bitirmek olmazdı.
    3- kesinlikle böyle bir öğrenci olmazdım.

    babam tabi sen isteseydin ilk sınavda yapardın onu , yapsaydın o zaman tarzı konuşuyor o yüzden birşey diyemiyorum.

    bir de çok zenginmişiz gibi bana 4 senedir ev tuttu. 100.000 lira gitti. 2017'de bana 30.000'e bir araba alsaydı çok daha mutlu olurdum. çooook. arabayı da geç , harçlık yaa. evin kirasının yarısı kadar ver kyk'da gül gibi kalırdım ben.

    tek başıma yaşadım 2 sene hesapta da her hafta sonu ablam geldi zaten o da çaldı hayatımı. geziyoruz - eğleniyoruz göya ama beni kullandı resmen. sorsan ''sana ev tutuldu'' olum der...

    400tl veriyordu bana babam aylık. kyk da yok. borç morç olmaz öyle şey.
    evin olsa nolucak nereye gidecen , kiminle gezicen , eve kimi çağıracan. anca tekelden bira alıp 2 ayı içiyoruz işte. maksimum sosyal faaliyet bu. arada kız oluyordu da 1 hafta sürmüyor. benim kadar ölmüş te gömülmemiş insan yok.

    okulu geç hadi alternatiflere bakalım ; küçük şehirde yaşıyorum. idealist olup yapacağım işler sanayide çalışmak ya da garson olmakla sınırlı. ki bunları yapsam etrafımda arkadaşım da kalmaz çünkü hepsi kızı da erkeği de kendini beğenmişin teki.

    depresyon tanımı benim yanımda çok hafif kalıyor.

    okulu 1 sene daha uzatıp tekrar sınava girmeyi falan düşünüyorum. en azından bahane olur. yoksa bunlar askerlik - iş - eş falan sayıklamaya başladılar. evde otura otura , kredi ödeye ödeye 30'uma , 40'ıma ışınlanırım artık.

    tamam daha büyük dertler vardır , şöyledir böyledir ama abi varlık içinde yokluk çok çok daha kötü.

    durumu bizden kötü bir sürü arkadaşım var ama harçlıkları hep vardı. ki bu arkadaşlar da baba parası yiyor öyle çalışma falan değil. okulları , puanları falan da benden kötü ama bir buluşmada hep benim param çıkışmazdı. daha ortaokulda tatile giderlerdi. bir de nispet yaparktan beni de çağırırlardı. benim gelemeyeceğimi biliyorlar çünkü. kız gibi ''babam izin vermez'' diyordum. harbi vermezdi. parasından değil , senin sınavın var bilmem ne. orda nerde kalacaksınız , arkadaşların kim.. yollamasın diye bütün bahaneleri sıralardı. bi ''aslan oğlum gezsin orda burda'' yok. sanki ben de öyle hovarda falan biriymişim gibi.. al o sınavlardan geçtik te noldu ? bi b*ka mı yaradı. hocaya ilkokulda küfreden çocuğun hayatı benden daha güzel a... böyle herşeye karışırsan ben de böyle kendi başıma bir b*k yiyemeyen pasif birisi oldum çıktım. ''babam ne der , ne düşünür acaba'' diye duraksıyorum herşeyde.

    yasak varken sigara almaya gidiyorum , polis çevirdi. ceza falan umrumda değil. param olsa veririm devam ederim gram üzülmem etmem. ama o olay babama gidecek , o para babadan istenecek falan tek korktuğum bu. neyse adam saldı beni.

    var yemez. gerçi hakkını da yemeyelim o kadar ''ev tuttu'' ama sorun da burada. sürekli benim önemsemediğim , ilgimi çekmeyen , lazım olmayan şeylerde bana yardım edip beni nankör belledi. israf yani. ben daire , tarla bilmem ne bırakmanı istemiyorum ki. onlar kenarda duracak ama ben bayram paralarıyla 2.el telefon alıyorum falan. şimdi de 2000 model arabalara bakıyorum kendim alırım diye yine aynı hesap. arkadaşlarım ne alaylar ettiler , özgüven diye birşey yok. kendisi 50 yaşında diye beni de 50 yaşında sanıyor. en kötü araba bizde olurdu. onu da sattı zaten ben ilkokuldayken. lise - üniversite bırak bana araba almayı adam kendine almıyor.

    kendine niye hiç güvenmiyorsun diyor. ben varım diyor. ama ben istediğim hiçbirşeyi elde edemedim be baba. ben tatile gitmek isterim arkadaşlarımla , beni ingilizce kursuna verir. ben telefon isterim , kıyafet alır. ben psp isterim , giderler 200tl'ye puzzle alırlar. lan psp 300tl o zaman zaten alsana sevineyim. ben bisiklet isterim , dershaneye yollar. ben araba isterim , daire tutar.. şımarmasın şımarmasın. şımarık olmadık evet. ezik olduk , sünepe olduk , mıy mıy olduk. ''babam var benim , yenisini alır , en kralını alır'' falan diyemedim ben hiçbirşeye. babalık yaptı yapmasına da bana gelip neden mutlu değilsin deme beee

    ya sen beni o tatile yolla , ne bileyim cebime biraz para koy , iyi kötü bi arabamız olsun. beni kimse tutamayacak zaten. ingilizcenin kralını öğrenirdim sana ben. okulun kralını okurdum. okulun en güzel kızıyla ben çıkardım. kaç dairemizin olması bana özgüven vermiyor ki o yaşta da şimdi de. çocuğum , gencim lan isterim.

    tamam pahalı , masraf şudur budur , da kardeşim biz yaşamayacaz mı ya ?

    dur zaten kapanacak burası yazayım. babam sendika emeklisi. 250.000 ikramiye aldı bu adam 2018'de ve dolar-altın yaptı. emekli maaşı da 5 haneliye yakın. evi yeri de toplasan 3 milyonuluk adam şu an.

    arabamız yok la arabamız. tatile giderdik eskiden akçaya. bunlar 20 sene falan gitmişler her sene. benim de 10 yaşıma kadar falan. arabamız da var o zaman hee. lan ben 22 yaşındayım araba yok , tatil yok , harçlık yok , mezuna kalmak yok , okulu uzatmak yok. meslek seçmek bile yok. hadi mesleği seçmedim , yapsam bir şekilde iş yok. ülke ayrı bitik , benim peder ayrı bitik. yok yok yok. bu neyin cezası ya.

    keşke var yaa aahh keşke bölüm falan boşverip istanbul gerçi yakın ama gelmeye üşenirlerdi , ankara yazaydım keşkeee. hem editörlük , e-ticaret falan birşeyler kovalardık. ya da part-time çalış.

    küçük şehirde part-time , freelance falan diye birşey yok :) garsonsan full garson olacan. adam niye sabah birinize , akşam birinize para versin..

    edit: gaza geldim gece gece. bu okul işinden çok sıkıntıdayım , verdiğim rahatsızlık için özür diliyorum. şurası nasıl olsa kapanıyor bir yardırayım dedim :)

  • üzüldüm dostum .